«

»

Diagnoza i konserwatywne leczenie nietrzymania moczu i stolca

Przewlekłe zaparcia, zwiększona reaktywność lub porażenie pęcherza moczowego, nietrzymanie moczu i stolca, zaleganie moczu w pęcherzu moczowym, popuszczanie moczu, gazów jelitowych lub stolca w wyniku zwiększonego wysiłku, kaszlu czy kichania… Wszystkie te objawy należą do niezwykle wstydliwych, ale możliwych do wyleczenia. Warto wiedzieć, że z problemem tym nie zostajesz sam, ponieważ w Polsce działa wiele towarzystw, których rolą jest skupianie osób cierpiących na podobne schorzenia. Zbadano nawet, że aż 3 miliony Polek powyżej 20 roku życia mogą zmagać się z problemem nietrzymania moczu i stolca. Co więcej – wskaźnik ten wzrasta proporcjonalnie do wieku kobiet, ale też do liczby porodów. W przypadku mężczyzn natomiast do zintensyfikowania problemu przyczynić się może rozrost prostaty. Niestety w naszym kraju ciężko jest zobrazować rozmiar problemu, ponieważ pacjenci wstydzą się mówić o problemie nietrzymania moczu lub stolca na wizytach kontrolnych u lekarzy specjalistów. Z uwagi na poziom rozpowszechnienia chorobę nazywa się schorzeniem społecznym – które często staje się tematem tabu. Właśnie dlatego może ona mieć duży wpływ na psychikę chorego, prowadząc do rozległych frustracji, odizolowania społecznego, a nawet ciężkich depresji. W celu usunięcia problemu, przeprowadza się takie badania jak manometria i EMG kanału odbytu czy konserwatywne leczenie nietrzymania stolca.
0033101_kendall-wings-choice-adult-incontinence-briefs-150x150

Leczenie i diagnozowanie nietrzymania moczu lub stolca

Jeśli mowa o wysiłkowym nietrzymaniu moczu, dochodzi do niego – jak sama nazwa wskazuje – już w momentach najdrobniejszego wysiłku, nawet takich jak kaszel lub gwałtowny śmiech. Zwykle problem pojawia się w wyniku defektu dna miednicy. Mięśnie pochwy w naturalny sposób utrzymują cewkę moczową. Kiedy słabnie ich napięcie, dochodzi do zaburzenia stabilizacji, a co za tym idzie – spadku możliwości kontroli cewki. Stąd trudności z utrzymaniem moczu.

Z jakich powodów może pojawić się problem nietrzymania moczu – zwłaszcza wysiłkowego?

  1. W wyniku uszkodzeń okołoporodowych.
  2. W przypadku stałego obciążenia dna miednicy, spowodowanego otyłością, zaparciami, przewlekłym kaszlem lub ciężką pracą fizyczną.
  3. Z wiekiem, poprzez starzenie się organizmu.
  4. W wyniku niedoborów żeńskich hormonów płciowych.
  5. Z powodu wrodzonych defektów tkanek łącznych.

Aby pozbyć się problemu, konieczne jest podjęcie odpowiedniego leczenia, w tym także – przeprowadzenie zabiegu odtworzenia tzw. hamaka pochwy. W tym celu do jej wnętrza wprowadza się specjalne fragmenty materiałów syntetycznych i umieszcza je tuż pod cewką moczową. Pacjentka zostaje znieczulona w pozycji typowo ginekologicznej. Przed umieszczeniem taśm, konieczne jest delikatne nacięcie śluzówki pochwy, a następnie rozpreparowanie tkanki w tym miejscu, w którym następnie umieszczona zostanie właściwa taśma. Wykonuje się niewielkie nacięcia w obrębie pachwin, poprzez które, w otwory kości miednicy, zostaje wprowadzony materiał. Aby uniknąć pojawienia się krwiaków pooperacyjnych, lekarze zakładają specjalne tampony uciskowe. W pęcherzu natomiast umieszcza się cewnik, który zostaje usunięty w ciągu doby od przeprowadzenia zabiegu. Na tej podstawie ustala się ewentualny problem zalegania moczu wewnątrz pęcherza, który daje konieczność odpowiedniego naciągnięcia taśm.

Przygotowując pacjenta do operacji, lekarz przeprowadza szereg badań, w tym:

  • badanie ginekologiczne,
  • ocenę dna miednicy,
  • USG,
  • próbę kaszlową,
  • badanie moczu.

Dodatkowo, na około 2 tygodnie przed planowanym zabiegiem, przygotowuje się tkanki, wykorzystując środki odkażające lub pozwalające na odbudowę śluzówki pochwy.

Okres rekonwalescencji nie trwa długo, a pacjentka może rozpocząć normalne funkcjonowanie już dobę po przeprowadzonym zabiegu. Jeśli chodzi o aktywność seksualną, zalecana jest około 3-tygodniowa przerwa, która pozwoli na pełne zagojenie się ran. Aby przyspieszyć ten czas, wskazane jest wypijanie nawet 3 litrów płynów każdego dnia oraz uzupełnienie diety o żurawinę, mającą działanie odkażające na pęcherz moczowy.

Leczenie laserowe

Leczenie przy wykorzystaniu lasera to jedna z najskuteczniejszych i najszybszych metod całkowitego pozbycia się problemu nietrzymania moczu. Zwłaszcza, jeśli diagnoza zostanie postawiona we wczesnym etapie, a pacjentka – błyskawicznie zakwalifikowana do operacji. W początkowych stadiach bowiem niewskazane jest konserwatywne leczenie nietrzymania stolca lub moczu, więc laser może okazać się jedynym skutecznym rozwiązaniem. Zabieg przebiega niemalże bezboleśnie, szybko – wystarczy nawet pół godziny na przeprowadzenie wszystkich czynności zabiegowych i zazwyczaj kończy się jednorazową interwencją, której nie trzeba powtarzać w przyszłości.

Terapia laserowa wpływa na natychmiastową poprawę kondycji tkanek odpowiadających za podtrzymywanie pęcherza. Dzięki interwencji lasera, poprawa się ich jędrność i elastyczność, w wyniku czego dolegliwości ustępują automatycznie. Laser pobudza mięśnie do tworzenia włókien kolagenowych, a dodatkowo obkurcza tkanki. W efekcie następuje wzmocnienie powięzi wewnątrzmiedniczej, ścianek pochwy, a także całego ujścia cewki moczowej. Kąt nachylenia cewki wraca do pierwotnego stanu, a co za tym idzie, likwiduje defekty.

Tuż po zabiegu pacjentka może wrócić do normalnej aktywności życiowej. Ponieważ może pojawić się przesięk surowiczy, wskazane jest używanie podpasek. Do 3 tygodni po zabiegu należy wstrzymać się od kontaktów intymnych, by pozwolić ranie dokładnie się zagoić. Aby jeszcze bardziej wzmocnić efekty zabiegu, zalecane jest regularne ćwiczenie mięśni Kegla.

Nie wszystkie kliniki w Poznaniu przeprowadzają jednak laserowe leczenie takich schorzeń jak nietrzymanie moczu lub stolca.

Pozostałe – mniej konserwatywne metody leczenia nietrzymania moczu i stolca (również w Proctogin Poznań):

  1. Zabiegi wzmacniające przednią ścianę pochwy
  2. To tzw. plastyki przednie, które nie cieszą się jednak wysoką skutecznością. Rzadko więc stosuje się je w przypadku podejrzenia wysiłkowego nietrzymania moczu. Natomiast dają efekty przy defekcie środkowym, co może znaleźć przełożenie na kontrolę oddawania moczu.

  3. Załonowe podwieszenie szyi pęcherza
  4. Należą do nich m.in. operacje Burcha lub operacje Marshall-Marchetti-Krantz. Opierają się głównie na przyszywaniu tkanek sklepienia pochwy do więzadeł spojeń łonowych. Druga metoda to przyszycie tkanki okołocewkowej do spojeń łonowych podczas otwartej operacji. Warto zaznaczyć, że techniki te dają niemal stuprocentową pewność wyleczenia.

  5. Przezpochwowe igłowe podwieszenie szyi pęcherza
  6. W tym przypadku mowa m.in. o operacjach Starneya, Gittesa i Raza, które – choć minimalnie inwazyjne dla organizmu – mogą przyczynić się do całkowitego wyleczenia problemu nietrzymania moczu. W tym celu tkanki zlokalizowane w obrębie szyi pęcherza podwiesza się na specjalnych szwach do mięśni brzucha. Szwy te prowadzone są na długich igłach.

  7. Operacje pętlowe
  8. Zaliczane do grona najskuteczniejszych i najbardziej uniwersalnych zabiegów wykonywanych w celu zlikwidowania problemu nietrzymania moczu, zarówno anatomicznym, jak i zwieraczowym. Cały zabieg polega na stworzeniu podparcia szyi pęcherza oraz cewki moczowej, w pełni bezuciskowo. Tuż pod szyją pęcherza przeprowadza się więc naturalną taśmę materiału o szerokości do 2 cm, aby stworzyć dojście – załonowe otwarte, przezpochwowe bądź łączone. Jednak w przypadku tego zabiegu istnieje ryzyko powikłań, w tym także powstania przeszkody podpęcherzowej, dlatego pacjenci poddawani operacjom pętlowym muszą nauczyć się samodzielnie cewnikować pęcherz w celu opróżnienia go z zalegającego moczu.

  9. Tension free Vaginal Tape – TVT
  10. Nowoczesna technika leczenia, polegająca na założeniu slingu syntetycznego – czyli taśmy stworzonej z siatki prolenowej – pod środkowym odcinkiem cewki moczowej na drodze przezpochwowej. Metoda charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem wyleczeń przy stosunkowo niskiej – choć wciąż możliwej – częstotliwości powikłań.

  11. Trans Obturator Tape – TOT
  12. Technika podobna do poprzedniej, także polegająca na umieszczeniu taśmy syntetycznej w środkowym odcinku cewki moczowej, jednak tym razem nie skierowanej ku górze, a tuż za spojeniem łonowym.

  13. Minisystemy
  14. Najbardziej nowoczesne, a przy tym najmniej inwazyjne dla organizmu techniki operacji, wykorzystywanie podczas leczenia nietrzymania moczu. Mogą być przeprowadzane tylko na znieczuleniu miejscowym.

Diagnoza i leczenie nietrzymania stolca lub moczu – Centrum Proctogin Poznań

SNSDo nietrzymania stolca dochodzi w momencie, kiedy skurcz zwieraczy odbytu staje się słabszy, odbytnica zaczyna funkcjonować w sposób nieprawidłowy lub tracimy czucie w jej obszarze. Przyczynami mogą być:

  • poród,
  • zabiegi chirurgiczne,
  • zaburzenia neurologiczne spowodowane cukrzycą lub uszkodzeniem rdzenia kręgowego,
  • nowotwór,
  • zaburzenia w obrębie ścian odbytnicy,
  • zaburzenia czucia w obrębie odbytnicy,
  • przewlekłe przepełnienie odbytnicy,
  • idiomatyczne nietrzymanie stolca.

Specjaliści z Centrum Proctogin Poznań zalecają w takich przypadkach wykorzystanie rozrusznika InterStim. Jego zadaniem jest pobudzenie nerwów krzyżowych, aby ponownie zaczęły funkcjonować w prawidłowy sposób. Neuromodulacja nerwów krzyżowych, zwana także stymulacją nerwów krzyżowych, ma na celu wprowadzenie podobnych impulsów do tych, które wytwarzane są przez nerwy krzyżowe. W ten sposób następuje pobudzenie mięśni gładkich i szkieletowych, zlokalizowanych w narządach miednicy mniejszej. Warto zaznaczyć, że technika ta charakteryzuje się minimalną inwazyjnością.

Wśród zalet zabiegu oraz efektów, jaki może on przynieść, wyróżnia się przede wszystkim:

  • spadek częstotliwości niekontrolowanego oddania moczu lub stolca,
  • wzrost komfortu życia,
  • zlikwidowanie problemu przewlekłych zaparć, a co za tym idzie – przywrócenie prawidłowego systemu defekacji,
  • umiejętność kontrolowania oddawania stolca lub moczu,
  • rzadsze wizyty w toalecie,
  • poprawa życia intymnego.

Specjaliści zatrudnieni w Centrum Proctogin Poznań cieszą się doskonałą opinią wśród pacjentów, z uwagi na ogromne doświadczenie i wyjątkowe podejście do chorego. Nietrzymanie moczu lub stolca to problemy, które dzięki szybkiej diagnozie mogą pozwolić na skuteczne konserwatywne leczenie. Podczas ustalania diagnozy przeprowadzana jest manometria i EMG kanału odbytu, w celu ustalenia oceny poziomu ewentualnych uszkodzeń mięśni. Mogą one bowiem dotyczyć włókien mięśniowych lub nerwów zwieraczy. Diagnostykę rozpoczyna się od wywiadu, podczas którego pacjent pytany jest m.in. o objawy, częstotliwość wypróżnień, ewentualne choroby przewlekłe itp. W zakresie badań fizykalnych, przeprowadza się:

  • badanie okolicy odbytu,
  • badanie odruchowego skurczu zwieracza odbytu w wyniku drażnienia anodermy,
  • ocenę ewentualnego wypadania żylaków odbytu bądź pozostałych zmian,
  • badanie per rectum przy zaleceniu rozluźnienia i napięcia zwieraczy odbytu.

Jeżeli natomiast chodzi o manometrię kanału odbytu, pozwala ona ocenić poziom ciśnienia wewnątrz kanału odbytu. Na tej podstawie stwierdza się ewentualne uszkodzenie, ponieważ zbyt niskie ciśnienie spoczynkowe może wskazywać na problem ze zwieraczem wewnętrznym, a skurczowe – zewnętrznym. Dodatkowo, manometria pozwala na ocenę podatności odbytnicy na rozciąganie, na podstawie 3 progów:

  1. Podstawowy – próg czucia.
  2. Świadomość silnego parcia połączonego z koniecznością natychmiastowej defekacji.
  3. Maksymalne wypełnienie odbytnicy powodujące ból.

Z czego najważniejszy jest pierwszy próg, określający wartość leczenia, zwłaszcza metodą biofeedback.

Manometrię kanału odbytu wykorzystuje się także w diagnostyce odruchu odbytniczo-odbytowego i ciśnienia wewnątrz odbytu podczas parcia. Podobne możliwości daje badanie EMG – elektromiografia, pozwalające na ocenę ewentualnych rozległości uszkodzeń funkcji mięśni zwieraczy odbytu. Na podstawie EMG ustala się, czy problem związany jest z włóknami mięśniowymi, czy nerwami połączonymi ze zwieraczem.

Skorzystaj z usług lekarzy z Proctogin Poznań. Gwarantowane:

  • diagnoza i leczenie nietrzymania stolca i moczu,
  • konserwatywne leczenie nietrzymania stolca,
  • manometria i EMG kanału odbytu,
  • alternatywne metody leczenia w przypadku rozpoznania schorzenia: nietrzymanie moczu lub stolca.
Zobacz także