«

»

Laparoskopia przepukliny pachwinowej, udowej

Kiedy narządy umieszczone w jamie brzusznej zaczynają przesuwać się w kanale udowym, kierując w stronę pachwin lub ud – możemy mówić o podejrzeniu przepukliny udowej bądź pachwinowej. Przede wszystkim narażone na diagnozę przepukliny udowej są kobiety po porodach. W ich przypadku kanał udowy jest już nieco rozszerzony. Podobnie dzieje się po 65. roku życia, kiedy dochodzi do osłabienia mięśni.

Jeśli natomiast mowa o drugim rodzaju przepukliny, czyli przepuklinie pachwinowej, w tym przypadku większym ryzykiem zachorowania obarczeni są mężczyźni (4-5% populacji). Co więcej, przepukliny pachwinowe są jednymi z najczęściej występujących schorzeń tego typu.

W jaki sposób rozpoznać przepuklinę udową lub pachwinową? Objawia się przewlekłym bólem zlokalizowanym na wysokości pachwin lub górnego odcinka uda. W przypadku takiego uczucia należy niezwłocznie udać się do lekarza, ponieważ uwięźnięta przepuklina może spowodować śmierćRodzaje przepuklin pachwinowych

Zazwyczaj obserwuje się powstawanie przepuklin pachwinowych po prawej stronie ciała.

Istnieją dwa typy:

  1. Przepuklina skośna – wrodzona lub nabyta. Do rozwoju przepukliny wrodzonej dochodzi w momencie, kiedy wyrostek pochwowy otrzewnej nie zarasta się. Odmiana nabyta natomiast nie jest związana z wyrostkiem. Istnieje parę jej rodzajów:
    • w przypadku, gdy worek przepuklinowy przedostaje się pierścieniem pachwinowym powierzchownym w stronę moszny – może doprowadzić do przepukliny mosznowej,
    • przepuklina ześlizgowa – diagnozowana zwłaszcza u dzieci i młodszych osób, charakteryzuje się nietypową budową ścian worka przepuklinowego. Charakter ściany zostaje nadany albo jelitu grubemu, albo pęcherzowi moczowemu. Jest ona o tyle niebezpieczna, iż ryzyko uwięźnięcia wynosi nawet 1/5.
  2. Przepuklina prosta – ma inny przebieg niż pierwsza, nie kieruje się w stronę kanału pachwinowego, natomiast wrotami zostaje trójkąt Hasselbacha. Ten rodzaj charakterystyczny jest przede wszystkim dla starszych mężczyzn, jednak warto wspomnieć, że jest ona dużo mniej groźna niż przepuklina skośna. Nie ma bowiem aż tak wysokiego ryzyka niebezpiecznego uwięźnięcia.

Niekiedy dzieje się tak, że schorzenie to występuje w obu postaciach naraz. W takim przypadku mamy do czynienia z tzw. pantaloon hernia.

Jak tworzy się przepuklina?

Kiedy powłoki brzuszne stają się mniej wytrzymałe i tracą swoją dotychczasową siłę, narządy zlokalizowane w obrębie jamy brzusznej mogą zacząć przesuwać się poza nią. W momencie, kiedy dostaną się do kanału udowego, a dalej – do uda, mamy do czynienia z przepukliną udową, a jeśli do pachwiny – pachwinową. Anatomia przepukliny składa się z wrót (np. pierścieni pachwinowych głębokich lub powięzi poprzecznej) i otworów, którymi wędruje worek jamy brzusznej.

Przepuklina może być schorzeniem zarówno wrodzonym – diagnozowanym już na etapie życia płodowego, jak i nabytym. Przepuklina wrodzona powstaje u trzymiesięcznych płodów, ponieważ właśnie wtedy kształtuje się wyrostek pochwowy otrzewnej, uwypuklając w stronę kanału pachwinowego. Mniej więcej przy 20 tygodniu życia dochodzi do jego zarośnięcia. Jeśli jednak się to nie uda, może dojść do powstania skośnej przepukliny pachwinowej.

Jeśli chodzi o powody powstawania przepuklin, to w dalszym ciągu nie zostały one do końca sprecyzowane. Zakłada się, że przepukliny udowe oraz pachwinowe mogą powstawać w roztworach mięśniowo-grzebieniowych, będących słabszymi miejscami. Inną przyczyną mogą być ewentualne problemy z tkanką łączną, spowodowane wzrostem syntezy kolagenu typu III.

W jaki sposób rozpoznać przepuklinę?

Jeden z pierwszych objawów przepukliny udowej lub pachwinowej to ból zlokalizowany właśnie w pachwinie lub górnej części uda, u mężczyzn promieniujący w kierunku jąder. Uczucie dyskomfortu rośnie, kiedy chory uprawia sport, kaszle czy wypróżnia się – czyli w momencie zwiększenia ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej. Co więcej, w takim przypadku na udzie można zauważyć niewielki, twardy guzek o średnicy do kilku centymetrów. Niekiedy jednak zdarza się, że przepuklina rozwija się bezobjawowo. Chory nie zauważa żadnych zmian w obrębie nóg lub pachwin, ponieważ jej rozmiar jest niewystarczająco duży. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku pacjentów cierpiących na otyłość czy nadwagę.

Leczenie przepukliny

Jeśli przepuklina zostanie rozpoznana w jej początkowym stadium rozwoju, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że bez problemu uda się ponownie skierować worek do wnętrza jamy brzusznej. Jeżeli jednak nie zareagujemy w porę, może być za późno na tego typu praktyki leczenia.

Istnieją 3 drogi leczenia przepuklin:

  1. Zastosowanie pasa przepuklinowego, które jednak nie gwarantuje pełnej skuteczności – dlatego nie jest często praktykowane.
  2. Leczenie chirurgiczne – klasyczne. Polega na wykonaniu nacięcia w rozmiarze do 10 cm w obrębie pachwiny. Lekarz wprowadza do wnętrza siatkę, której celem jest naprawa defektu. Zabieg przeprowadza się ze znieczuleniem miejscowym lub podpajęczynówkowym.
  3. Laparoskopia przepukliny udowej lub pachwinowej – w miejsce powstania ubytku wprowadza się laparoskop, który daje obraz wnętrza. Po dokładnym obejrzeniu defektu wpuszcza się odpowiednie narzędzia, które pozwalają na usunięcie przepukliny. W tym przypadku wykonuje się aż 4 nacięcia, jednak ich długość nie powinna przekroczyć 5 mm. Zabieg wykonuje się, podając pacjentowi znieczulenie ogólne.

W przypadku uwięźniętej przepukliny udowej i pachwinowej leczenie wygląda bardzo podobnie. Konieczna jest jak najszybciej przeprowadzona operacja – zwykle beznapięciowa – która polega na zamknięciu ubytku razem z fragmentem sztucznego materiału. Jednak coraz częściej wykonuje się zabiegi laparoskopowe, dzięki którym istnieje możliwość operowania wewnątrzbrzusznego.

Laparoskopia przepukliny udowej i pachwinowej

Istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa, że doświadczony chirurg podejmie się laparoskopowej operacji usunięcia przepukliny udowej lub pachwinowej w zależności od rozpoznania. W publicznych placówkach stosunkowo rzadko przeprowadza się ten rodzaj zabiegu, głównie z uwagi na jego wysoki koszt, a co za tym idzie – rosnący dług szpitali. Właśnie dlatego pacjenci najczęściej poddają się temu zabiegowi w klinikach prywatnych.

Jak wygląda przygotowanie do laparoskopii przepukliny udowej lub pachwinowej? W pierwszej kolejności konieczne będzie przeprowadzenie postępowania diagnostycznego, dokonanie pełnego rozpoznania, a następnie zakwalifikowanie do tej metody leczenia. Lekarz powinien przeprowadzić kompleksowy wywiad z pacjentem, a niekiedy także wykonać dodatkowe badania fizykalne, na podstawie których stawia on diagnozę. Podczas kaszlu guz powinien uwypuklić się w powierzchni podskórnej, w wyniku wzrostu ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej. W takim przypadku lekarz może wprowadzić palec moszną aż do kanału pachwinowego, w celu zbadania struktur, oceny wielkości pierścienia pachwinowego i wyczucia przepukliny. W przypadku osób otyłych, diagnoza jest nieco trudniejsza. Jeśli taki pacjent skarży się na nietypowy dyskomfort, zleca się przeprowadzenie badania ultrasonograficznego okolic pachwin lub tomografię komputerową. Na podstawie powyższych badań określa się, czy mamy do czynienia z przepukliną prostą, czy może skośną, a następnie – kwalifikuje do operacji.

Zanim zostanie przeprowadzona laparoskopia przepukliny udowej lub pachwinowej, wykonuje się następujące badania:

  • morfologię krwi,
  • sprawdzenie poziomu elektrolitów,
  • sprawdzenie stężenia mocznika oraz kreatyniny,
  • parametrów układu krzepnięcia,
  • badanie moczu,
  • wskaźnik poziomu HBC i HCV,
  • EKG oraz RTG klatki piersiowej.

Przed zabiegiem pacjent zobligowany jest do przestrzegania ścisłej diety. Mniej więcej 6 godzin od laparoskopii nie powinien przyjmować żadnych posiłków. Na około dwa tygodnie przed zabiegiem, rzecz jasna po uprzedniej konsultacji ze specjalistą, konieczne będzie odstawienie takich leków, jak:

  • aspiryna,
  • witamina E,
  • środki przeciwzapalne,
  • środki powodujące zaburzenie krzepnięcia krwi.

Dodatkowo należy dokładnie umyć miejsce, w którym będzie wykonane nacięcie. Przed samą operacją lekarz może usunąć włosy z tej partii ciała pacjenta.

Lekarze zazwyczaj wykonują dwa rodzaje laparoskopii przepuklin pachwinowych lub udowych:

  • TEP – z dostępem przedotrzewnowym,
  • TAPP – z dostępem przezbrzusznym.

W obu przypadkach wykorzystuje się siatki stworzone ze specjalnego materiału.

Zalecenia pozabiegowe

Tuż po zabiegu chorego przewozi się do sali pooperacyjnej, czekając na pełne wybudzenie. Znieczulenie ogólne może dawać efekty uboczne w postaci nudności lub wymiotów, dlatego konieczne jest zostanie pod obserwacją przez kilka godzin – maksymalnie do jednej doby, w przypadku niewystąpienia dodatkowych powikłań.

Pierwsza doba to czas, kiedy choremu nie podaje się pokarmów doustnych. Kolejnego dnia po zabiegu specjalista kontroluje ranę pooperacyjną, a pacjent może zostać wypisany ze szpitala.
Po przebytym zabiegu operacyjnym przepukliny konieczna jest odpowiednia rekonwalescencja, trwająca do 2 miesięcy. Tylko ona może zapewnić najlepsze efekty, dlatego przez ten czas warto powstrzymać się od jakiegokolwiek wysiłku, a nawet pracy. Dodatkowo należy kategorycznie zaprzestać dźwigania, najlepiej przez miesiąc od zabiegu. Niezbędne jest utrzymywanie prawidłowej higieny w obrębie rany, a co za tym idzie – codzienne zmienianie opatrunku, wraz z odkażeniem. Po upływie około 1-2 tygodni od operacji wskazana jest wizyta kontrolna u lekarza, który oceni efekt zabiegu, a także, jeśli będzie to potrzebne – usunie szwy. Regularne marsze i spacery mogą przyczynić się do szybszego powrotu do pełnej aktywności fizycznej.

Powikłania

Przy podejrzeniu każdego rodzaju przepuklin konieczna jest niezwłoczna konsultacja lekarska. W przeciwnym razie może dojść do szeregu groźnych dla zdrowia i życia konsekwencji. Jedna z nich to uwięźnięcie przepukliny, charakterystyczne dla starszych kobiet. W takim przypadku worek przepuklinowy zacieśnia się. Jeśli w środku znajdują się jelita, może dojść do ich niedrożności, a w dalszej kolejności martwicy czy przedziurawień. Jeśli w porę nie zostanie wykonana operacja, życie chorego może być poważnie zagrożone.

Jeżeli zostanie przeprowadzona laparoskopia przepukliny udowej lub pachwinowej, a pacjent zastosuje się do zaleceń lekarza, nie powinny grozić mu żadne powikłania. Co więcej, chory znacznie szybciej wraca do pełnej aktywności fizycznej, a także nie powinien odczuwać dużego bólu pooperacyjnego.

Zobacz także